Yazar "Öztoprak, Mustafa" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 15 / 15
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Ahkâm Hadis Kitaplarinda Rivayetlere Yer Verme Sekilleri(Igdir Üniversitesi, 2013) Öztoprak, MustafaHadisleri anlama çabalari ilk dönemlerden itibaren yapilmaktadir. Ilk dönemlerde hadisin anlasilmasina fikhu’l-hadîs denirken daha sonraki süreçte özellikle yazilan eserlere ahkâm hadisi ifadesini kullanilmaktadir. Ahkâm hadisleri çalismalari belirli özellikler tasiyan eserlerdir. Bu özellikler, isnat ve metin dengesi içerisinde onlarca maddeyi içermektedir. Rivayete yer verme sekilleri de bunlardandir. Her bir âlim kendi metodu çerçevesinde eserine aldigi rivayetleri ayri ayri incelemeye tabi tutmustur. Söz konusu usuller rivayetleri daha iyi anlama adina yapilan faaliyetlerdir. Farkli zaman ve zeminlerde yasamis âlimlerin rivayetlere yer verme usullerini tespit etmek ahkâm hadislerini anlamada yar-dimci olacaktir. Onlarin eserlerinde uyguladigi metotlarin ortak ve farkli yönleri ortaya çikarilacaktir. Makalede söz konusu âlimlerin eserleri üzerinden karsilastirmali inceleme neticesinde ortak noktalar tespit edilmeye çalisilmistir. Bu arastirmada, ahkâm hadisleri çalismalarinda dikkate alinan rivayete yer verme sekillerinde ortak noktalarin neler oldugu ve farkliliklari olusturan sebeplerin nelerden meydana geldigi belirlenmeye çalisilacaktir.Öğe Ahkâm Hadis Kitaplarındaki Bölüm Başlıklarının Şekillenmesi ve Sebepleri(Ekev Akademi Dergisi, 2013) Öztoprak, MustafaHadisler, İslâm’ın temel iki öğretisinden birisidir. Kur’an ve Hadis’in anlaşılması İslâm’ın doğru olarak tanınmasına etki edecektir. Rasûlüllâh döneminden günümüze kadar hadislerin anlaşılmasına yönelik çabalar vardır. Bunlar, Fıkhu’l-Hadîs ve Ahkâm Hadisleri ifadeleriyle isimlendirilmişlerdir. Fıkhu’l-Hadîs, hadisleri anlamaya yönelik çabaların ismi olmuştur. Ahkâm hadisleri ise mezkûr alanda verilen eserlerde daha fazla zikredilmiştir. Ahkâm hadisleri alanında yazılan eserlerde, söz konusu isim farklılığı gibi bölüm başlıklarında da belirli bir uygulama mevcut değildir. Her bir âlim, kendi bilgi birikimi, bulunduğu ortam ve bireysel tercihleriyle çalışmalarını şekillendirmişlerdir. Hatta Doğu İslâm dünyası ile Endülüs arasında bölgesel olarak nitelendirilebilecek ahkâm hadis kitaplarındaki bölümlerde farklı yaklaşımlar tespit edilmektedir. Dolayısıyla, ahkâm hadis kitaplarındaki bölümlerde herkes tarafından kabul edilecek bir tasnif ve isimlendirme bulunmamaktadır.Öğe BİREYSEL VE TOPLUMSAL MESELELERDEHZ. PEYGAMBER'İN PROBLEM ÇÖZMEYÖNTEMLERİ(2014) Öztoprak, MustafaBeden ve ruh yönüyle farklı yaratılmış insanın olduğu yerde problemlerin de olması gayet doğaldır. Önemli olan, birlikte yaşama zorunluğu olan insanoğ-lunun, meselelerini çözebilme erdemliliğini gösterebilmesidir. Hz. Peygam-ber, bireysel ve toplumsal hayatta karşılaştığı problemleri farklı yöntemlerle çözmüştür. Makalede O'nun problem çözme yönü, hem bireysel hem de top-lumsal açıdan incelenmiştir. Bireysel problemlerde Allah Rasûlü'nün merha-metle muamele, ikna etme, öfke kontrolü, empati yaptırma, eğer mesele çözü-lemiyorsa karşıya veya Allah'a bırakma gibi metotlarla sonuca ulaşmayı mu-rat etmiştir. Toplumsal meselelerde ise, büyük oranda kararları, meselenin tarafları olan grupların kendilerinin almasına vesile olmuştur. Her iki tarafın içinde olacağı tekliflerle problemin halledilmesini sağlamıştır. Âlemlere rah-met olarak gönderilen Rasûl-ü Ekrem'in liderlik yönü, Peygamber olması ve eminlik sıfatı, bireyler ve toplumdaki gruplar açısından meselelerin çözü-münde önemli rol oynamıştır.Öğe Cevşen-i Kebir İle İlgili Rivayetlerin Tespit, Tahlil ve Değerlendirilmesi(İslâmî İlimleri Araştırma ve Yayma Vakfı, 2014) Öztoprak, MustafaCevşen, Şiî kaynaklı, içinde 1001 esmanın geçtiği bir rivâyettir. Şiî kaynaklarda yaygın olan Cevşen, Sünnî Müslümanlar arasında da az da olsa tanınmaktadır. Cevşen rivâyeti, isnâd açısından tek bir tarike sahiptir. Ancak onun geçtiği kitaplara bakıldığında, her birinde farklılıklar arz eden bir nakille karşılaşmak mümkündür. Türkiye’de ve Şiî kaynaklardaki Cevşen arasında farklılıklar tespit edilmektedir. Cevşen, Şiî’lerin ikinci derece kaynaklarında geçmektedir. Söz konusu kaynakların ilki hicri 905’te vefat eden Kef’amî’ye aittir. Cevşen’in geçtiği kitapların hepsi Kef’amî’nin Beledü’l-emîn isimli kitabını kaynak göstermektedirler. Ancak rivâyetin isnâdında bulunan son râvî Musa Kâzım ile Kef’amî arasında 701 yıl vardır. Cevşen’in arada bulunan bu kadar zamanda başka herhangi bir kaynakta geçmemesi, sonradan oluşturulduğu kanaatini güçlendirmektedir. Ehl-i Sünnet kaynaklarında geçmeyen, sadece Şiî kitaplarda zikredilen Cevşen hakkında farklı âlimlerin değerlendirmeleri bulunmaktadır.Öğe Dilencilik Konusundaki Hadislerin Kaynak Değeri ve Rivâyet-Dirâyet Bütünlüğü Çerçevesinde Değerlendirilmesi(Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2013) Öztoprak, Mustafaİnsanlar, dünya hayatında kendilerine verilen rızıklar sayesinde yaşamlarını devam ettirmektedirler. Bazılarının zengin bazılarının ise fakir olması ilahi yazgının gereğidir. İçinde bulunduğu hali kabul etmeyen ve kolay yönden servete ulaşmak isteyenler başkalarının elinde bulunan mal, para ve imkânlardan faydalanmak isterler. Dilenciler genellikle bir şeyler isterken dini içerikli mesajları kullanırlar. Dinin temel naslarından biri olan hadisler çerçevesinde, Hz. Peygamber’in dilenciliğe bakışı ve uygulamalarının tespit edilmesi önem arz etmektedir. Müslümanlar arasında dilenciliğe bakışta pek çok farklılıklar bulunmaktadır. Ancak Hz. Peygamber’in söz, fiil ve takrirlerinin tespit edilmesi meselenin daha net anlaşılmasını sağlayacaktır. Bundan dolayı makalede dilencilikle ilgili hadisler bir araya getirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca hadisler çerçevesinde, günümüzde dilenciliğe nasıl yaklaşılması gerektiği üzerinde durulmuştur.Öğe Endülüs âlimlerinden ibnü’l-harrât el- işbîlî’nin hayatı ve hadisçiliği∗(2013) Öztoprak, MustafaEndülüs, İslâmî ilimlerde hadise en fazla katkı sağlayan merkezlerden bi- risidir. Yapılan birçok çalışma, hadislerin daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmuştur. İbnü’l-Harrât da hadis ilminin farklı yönlerinde çalışmalar yaparak bu alana katkı sağ- lamıştır. Ahkâm hadisçiliği, fakîhliği, dilciliği, zühd anlayışıyla temayüz etmiştir. Ça- lışmalarıyla ilmi birikimi, yaşantısı ve insanlar arası münasebetleriyle bir ahlak adamı hüviyetini sergilemiştir. Eserlerinde yer verdiği kaynakların sıhhat derecesine önem vermiştir. Meselelerin anlaşılması için problemli rivâyetleri bile zikrederken uydurma sözlerden kaçınmaya çalışmıştır. Sadece zâhire değil konuların bâtınî yönlerine de değinmeye gayret etmiştir. Endülüs’te hadisin gelişme döneminin sonu zayıflama sü- recinin başında yaşayan İbnü’l-Harrât, siyasi çalkantılara rağmen hadis ilmine birçok eseriyle katkı sağlamıştır.Öğe Endülüs Hadisçiliğinde Halifelerin Yeri(Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2012) Öztoprak, MustafaEndülüs, İslâm kültür ve medeniyetinin temel öğele-rinden hadis ilminin en önemli kaynaklarından birini teşkil etmektedir. Endülüs’te hadisin gelişmesinde de halifelerin rolü inkâr edilemez bir gerçektir. Diğer ilimlere nazaran Endülüs’te hadisin gelişmesinde ve temayüz etmesinde hali-felerin katkıları olmuştur. Hadis ilminin gelişmesinin nüvesi Endülüs Emevi Devleti kurulduktan sonra Abdurrahman b. Muâviye’nin hadisçilerle mücadele eden fakîhlere karşı ha-disçileri müdafaa etmesiyle gerçekleşmiştir. Abdurrahman b. Muâviye’den sonra gelen halifeler de hadis ilminin geliş-mesine destek olmuşlardır. Halifeler hadisi bizzat muhad-dislerden dinlemişledir. Devlet görevlileri ve toplumun da hadis dinlemesini sağlamışlardır. Bu çalışmalarıyla halifeler toplumun hadis ilmiyle tanışması ve yaşaması için rehberlik yapmışlardır. Endülüs’te güçlü muhaddislerin ve literatürün meydana gelmesinde halifelerin gayretleri belirleyici olmuş-tur.Öğe Endülüs Hadisçiliğinde Kadıların Yeri(Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2013) Öztoprak, MustafaEndülüs, diğer alanlarda olduğu gibi hadiste de önemli gelişmelerin sağlandığı İslâm coğrafyasının önemli merkezlerinden birisidir. Endülüs’te hadisin gelişmesinde farklı amillerden söz etmek mümkündür. Bunlardan belki de en önemlisi kadılardır. Hadisin gelişmesinde kadıların rolü yaşanan süreçleri etkileyecek seviyededir. Endülüs’e hadisin giriş, gelişme ve zayıflamasında kadıların önemli ölçüde belirleyici olduğu görülmektedir. Onlar hem hadis eğitimi almakta, hem de kadılık görevini yerine getirirken insanlara nakilde bulunmaktadırlar. Endülüs âlimleri zikredildiğinde akla gelenlerin önemli bir kısmı muhaddis kadılardan meydana gelmektedir. Endülüs kadılarının hayatları ve aldıkları eğitim incelendiğinde yaklaşık dörtte birinin hadis nakleden kadılardan oluştuğu tespit edilmektedir.Öğe Endülüs Hadisçiliğinde Sahîhayn Algısı ve Doğu İslâm Dünyasıyla Karşılaştırılması(Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2013) Öztoprak, MustafaSahih of the al?Bukhari and Muslim on hadith science is one of the most important works. Both books are named in the form of Sahîhayn because of the adoption of sahih hadiths. Sahîhayn, has written to propitiate the Muslims from periods. Some of them even if they have made assessments of the direction which one is better. At this point, the different opinions in the world of Islam has occurred. Eastern Islamic world and against the different approaches Sahîhayn exhibited in Andalusia. The eastern approach to the Muslim world at the same rate in both works are introduced, on the hadith of Muslim Andalusia preferred method Sahîh movement. The fifth and sixth centuries, Muslim scholars of the Islamic Andalusia Sahîh by reference to the value of Bukhari gave to the fore while. Sahîhayn understanding of al?Andalus is basically a comparison of health. They did not evaluate in this direction on the two works. Andalusia scholars prefer Sahih Muslim completely methodical reason.Öğe Endülüs hadisciliğinde sahîhayn algısı ve doğu islâm dünyasıyla karşılaştırılması(2013) Öztoprak, MustafaBuhârî ve Müslim’in Sahîh’i, hadis ilminde en önemli eserlerinin başında gelmektedir. Her iki eserdeki hadislerin sahîh kabul edilmesi hasebiyle Sahîhayn şeklinde isimlendirilmiştir. Sahîhayn, yazıldıkları dönemlerden itibaren Müslümanların teveccühünü kazanmıştır. Hatta bazıları onlar ara- sında bile hangisinin daha iyi olduğu yönde değerlendirmeler yapmışlardır. İslâm dünyasında bu noktada farklı kanaatler izhar edilmiştir. Doğu İslâm dünyası ile Endülüs’te Sahîhayn’a karşı farklı yaklaşımlar sergilenmiştir. Doğu İslâm dünyasında her iki esere aynı oranda bir yaklaşım ortaya konu- lurken, Endülüs’te Müslim’in hadisler ile ilgili metodundan hareketle Sahîh’ini tercih etmişlerdir. Hicri beşinci ve altıncı asır Endülüs âlimleri Müslim’in Sahîh’ini ön plana çıkarırken Buhârî’ye de atıflar yaparak değer vermişlerdir. Endülüs’teki Sahîhayn anlayışı temelde sıhhat kıyaslaması de- ğildir. Onlar her iki eser hakkında bu yönde bir değerlendirme yapmamış- lardır. Endülüslü âlimlerin Müslim’in Sahîh’ini öncelemelerinin sebebi ta- mamen metodik boyuttadır.Öğe Endülüs’te Hadis ilminin gelişim aşamaları(2012) Öztoprak, MustafaEndülüs’te hadisin gelişiminden bahsederken farklı şart ve özellikte üç aşamadan söz etmek mümkündür. Hadis ilminin zayıf olduğu ve insanların ona yöneliminin az olduğu birinci dönem, hadis ilminin eğitim ve öğretimiyle toplumun bütün kademelerine yayıldığı ikinci dönem ve siyasi süreçle paralel olarak ilme dolayısıyla hadise yönelimin azaldığı üçüncü dönem bulunmaktadır. Endülüs’te hadisin gelişim aşamalarında hem Mâlikî fakîhlerin hadis ilmine karşı duruşları ve mutaassıp mezhep anlayışları hem de yönetimin onlar karşısında hadis kitaplarına ve onların okutulmasına aktif desteği farklı süreçlerin yaşanmasında etkili olmuştur. Bu makalede Endülüs’te hadis ilminin gelişim süreçleri, dönemlerin temayüz etmiş şahsiyetleri ve eserleri incelenmiştir.Öğe Hadis Ilminin Endülüs'e Girisi(Igdir Üniversitesi, 2013) Öztoprak, MustafaEndülüs’te hadis ilminin gelisimi belirli asamalardan meydana gelmektedir. Bunlardan ilk önce bilinmesi gereken hadisin girisinin kim veya kimler tarafindan nasil gerçeklestirildigidir. Farkli kaynaklarda bazi âlimler hakkinda “Endülüs’e hadisi ilk getiren kisidir” seklinde degerlendirmeler bulunmaktadir. Söz konusu sahsiyetlerin tespit edilebildigi çerçevede nakilde bulundugu ravi ve rivayetler açisindan durumlarinin incelenmesi önem arz etmektedir. Bu çerçevede Endülüs’e hadisin gelisi tespit edilmektedir. Makalemizde Endülüs’e hadisin girisinde etkili oldugu ifade edilen sahsiyetler ele alinmaktadir. Söz konusu âlimlerden hangilerinin gerçekten hadis rivayet ettigi hangilerinin ise sadece fakîh yönünün temayüz ettigi belirlenmektedir. Bu çerçevede konu ile baglantili olarak bazi arastirmacilarin Endülüslü kadilarin muhaddis degil fakîhtirler görüsleri degerlendirilmektedir.Öğe Öğe Said Nursî’nin Peygamber Anlayisi Üzerine Bazi Mülahazalar(Igdir Üniversitesi, 2016) Öztoprak, MustafaCemaatler Islam dünyasinin bir gerçegidir. Her bir cemaatin kendine göre uygulamalari ve takip ettigi kitaplari vardir. Nur cemaati olarak ifade edilenler ve Bediüzzaman’i lider olarak kabul edenlerin takip ettigi eser ise Risale-i Nur’dur. Bediüzzaman, Risale-i Nur’da genel olarak imani konulardan bahsetmektedir. Hz. Peygamber, sünnet ve hadis, eserde imani konulardan sonra en fazla yer verilenlerdir. Çünkü onun için Hz. Peygamber ve O’nun ahlaki büyük önem arz etmektedir. Makalede Bediüzzaman Said Nursi’nin Peygamber anlayisini tespit etmeye çalistik. Bediüzzaman’in eserinde zikrettigi farkli veçheleriyle dokuz baslik altinda Hz. Peygamber’e has bir yönü hem hadis ilmi açisindan hem de genel Islami bakis yönüyle degerlendirdik. Peygamber tanimindan, Kur’an-i Kerim’deki ilgili ayetleri yorumlamasina kadar ki dokuz baslikta çogunlukla meseleleri bireysel düsüncesiyle, zaman zaman genel Islami görüsler çerçevesinde açiklamayi tercih etmektedir. Hz. Peygamberin maddi boyutundan daha fazla manevi yönü üzerinde vurgular yapmistir.Öğe TÂRÎHU BAĞDÂDDA EBÛ HANÎFE İLE İLGİLİ MÜSPET VE MENFİ RİVAYETLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ*(2013) Öztoprak, MustafaTarihsel süreçte kendisini yetiştirmiş ve tarihe mal olmuş birçok şahsiyet vardır. Ebû Hanîfe de bunlardan birisidir. Kitleler tarafından kabul gören şahsiyetlerin hem sevenleri, hem de sevmeyenleri olabilmiştir. Ebû Hanîfenin de sevenlerinin yanında sevmeyenleri ve eleştirenlerinin olduğu tespit edilmiştir. Bu makalede, Hatîb el-Bağdâdînin Târîhu Bağdâdında yer alan rivayetlerden, daha çok Ebû Hanîfenin ismi zikredildiğinde gündeme gelen müspet ve menfi iddialar incelenmiştir. Rivayetler isnad, zaman zaman da metin açısından değerlendirilmiştir.
