Kur’ân’da Beka ve Fena Kavramlarının Artzamanlı (Diachronic) Semantik Analizi

dc.contributor.authorÖzdemir, Faruk
dc.date.accessioned2025-03-23T19:08:50Z
dc.date.available2025-03-23T19:08:50Z
dc.date.issued2023
dc.departmentSinop Üniversitesi
dc.description.abstractBu makalede “beka” ve “fena” kavramları artzamanlı semantik açıdan inceleme konusu yapıl-mıştır. Önce “beka” kavramının türediği b-ḳ-y (ب ـ ق ـ ي) kökü ve müştaklarının etimolojik tahlili yapılarak muhtelif manaları tespit edilmeye çalışılmıştır. Aynı şey “fena” kavramının türediği f-n-y (ف ـ ن ـ ى) kökü ve türevleri için de yapılmıştır. Bu merhalede manaların doğru bir şekilde belirlenebilmesi amacıyla ilk dönem Arapça lügatler incelenmiştir. Bu bağlamda kadim Arapça lügatler taranarak “beka” ve “fena” kavramlarının muhtelif türevleriyle birlikte Kur’ân öncesi dönemde Cahiliye Arapları tarafından hangi manalarda kullanıldığı, özellikle Cahiliye şairlerinin şiirlerinden, Arapların darb-ı meselleri ve muhtelif kullanımlarından elde edilmiş anlamları tespit edilmeye çalışılmıştır. Lügatler bu şekilde taranarak “beka” ve “fena” kavramlarının tarihî süreç içerisinde Kur’ân’ın inişine kadar Araplar tarafından hangi anlamlarda kullanılmış olduğu ve taşıdığı muhtelif anlamları ortaya çıkarılmıştır. Kelimelerin her zaman taşıdıkları ve hangi sisteme girerlerse girsinler yitirmedikleri esas manaları olduğu gibi kelimelerin kökünden gelme-yen fakat içinde bulundukları münasebet sisteminden doğan izâfî manaları da vardır. O nedenle bundan sonraki aşamada b-ḳ-y ve f-n-y kökü ve türevlerinin Kur’ân siyakında hangi anlam yelpazesine sahip olduğunu, söz konusu kök ve türevlerinin yer aldıkları bağlam içerisinde hangi esas ve izâfî manaları ihtiva ettiklerini belirlemek amacıyla mümkün mertebe tüm tefsir kaynakları taranmıştır. Bunu yapmadaki gayemiz zikri geçen kök ve kavramların lügatlerdeki manala-rıyla Kur’ân âyetlerinde yer aldıkları siyak içerisindeki anlam farklarını ortaya çıkarmaktır. Son olarak beka ve fena kavramları tasavvuf tarihinde en çok tartışılan ve üzerinde en çok söz söy-lenen terimlerden olduğu için bu kavramların Kur’ân sonrası dönemde hangi anlamlarda kulla-nıldıkları tespit edilmeye çalışılmıştır.
dc.identifier.doi10.51447/uluid.1327990
dc.identifier.endpage278
dc.identifier.issn2980-2482
dc.identifier.issue2
dc.identifier.startpage251
dc.identifier.trdizinid1213441
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.51447/uluid.1327990
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1213441
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11486/3225
dc.identifier.volume32
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.institutionauthorÖzdemir, Faruk
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofUludağ ilahiyat dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR_20250323
dc.subjectDin Bilimi
dc.titleKur’ân’da Beka ve Fena Kavramlarının Artzamanlı (Diachronic) Semantik Analizi
dc.typeArticle

Dosyalar