TÜRKİYE’DE ENFLASYON HEDEFLEMESİ: TEORİDEN UYGULAMAYA YAŞANAN AŞINMA

Bu çalışma, Türkiye'de 2006 yılında resmen benimsenen enflasyon hedeflemesi stratejisinin etkinliğini, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın kurumsal bağımsızlığı, iletişim politikaları ve dışsal ekonomik şoklar bağlamında tarihsel ve analitik bir yaklaşımla değerlendirmektedir. Araştırma, enflasyon hedeflemesi stratejisinin ilk yıllarında (2006-2012) enflasyonun tek haneli seviyelere düşürülmesi gibi başarılar elde edildiğini; ancak 2013 sonrası dönemde Amerikan Merkez Bankası'nın genişletici politikalarından çıkış süreci, siyasi baskılar (örneğin, 2018 Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri ile Merkez Bankası'nın araç bağımsızlığının sınırlandırılması) ve döviz kuru-enflasyon etkileşiminin yönetilememesi gibi faktörler nedeniyle stratejinin kredibilitesinin zayıfladığını ortaya koymaktadır. Nitel analiz yöntemiyle yürütülen çalışmada, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın faiz kararları, enflasyon raporları ve Türkiye İstatistik Kurumu verileri kronolojik olarak incelenmiş; stratejinin başarısızlığında kurumsal özerkliğin siyasi müdahalelerle aşınması, döviz kuru dinamiklerinin fiyat istikrarı üzerindeki baskıları ve politika iletişimindeki tutarsızlıklar temel sorunlar olarak belirlenmiştir. Bulgular, fiyat istikrarının sağlanması için Merkez Bankası'nın operasyonel bağımsızlığının hukuki güvence altına alınması, enflasyon beklentilerini yönetmek amacıyla şeffaf ve tutarlı bir iletişim stratejisi geliştirilmesi ve para politikası kararlarının makroekonomik dengelerle uyumlu hale getirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Çalışma, Türkiye özelinde enflasyon hedeflemesi stratejisinin siyasi ve yapısal engellerle olan ilişkisini sistematik bir şekilde ele alan kapsamlı bir analiz sunarak literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır.