Yazar "Acar, Meryem Erdoğan" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • [ X ]
    Öğe
    Effects of laughter therapy versus walking on prenatal attachment and mental well-being of pregnant women: A randomized controlled study
    (2026) Yeyğel, Çiler; Acar, Meryem Erdoğan; Çağlayan, Nurcan; Dönmez, Ayşegül
    This study aimed to comparatively reveal the effects of laughter therapy versus walking on prenatal attachment and mental well-being of pregnant women. The sample was identified through snowball sampling among eligible pregnant women and subsequently randomized into the laughter therapy and walking groups using random.org. This randomized controlled experimental study was conducted with 78 pregnant women (40 received laughter therapy, 38 walked regularly) in their 20-30th weeks of pregnancy. The study was conducted between April 25th, 2024, and June 25th, 2024. The pregnant women in the laughter therapy group received 20-30-minute laughter therapy sessions once a week for 8 weeks. The pregnant women in the walking group were given a walking program to follow for 8 weeks. In the laughter therapy group, the post-test Prenatal Attachment scores and the mean Mental Well-Being scores were found to be statistically significantly higher than in the walking group (Cohen d=0.59 ≈ 0.50; Cohen d=0.94 ≈ 1.0, respectively). We concluded that pregnant women who received laughter therapy had higher levels of prenatal attachment and mental well-being than those who walked. African Journal of Reproductive Health © 2026.; Cette étude visait à comparer les effets de la rhétorique et de la marche sur l'attachement prénatal et le bien-être mental des femmes enceintes. L'échantillon a été constitué par la méthode d'échantillonnage en boule de neige parmi les femmes enceintes éligibles, puis réparti aléatoirement en deux groupes : thérapie par le rire et marche, à l'aide du site random.org. Cette étude expérimentale randomisée contrôlée a été menée auprès de 78 femmes enceintes (40 ayant bénéficié de la rhétorique et 38 ayant pratiqué la marche régulière) entre la 20e et la 30e semaine de grossesse. L'étude s'est déroulée du 25 avril au 25 juin 2024. Les femmes enceintes du groupe rhétorique ont bénéficié de séances de 20 à 30 minutes de rhétorique une fois par semaine pendant 8 semaines. Les femmes enceintes du groupe marche ont suivi un programme de marche pendant 8 semaines. Dans le groupe rhétorique, les scores d'attachement prénatal post-test et les scores moyens de bien-être mental étaient statistiquement significativement plus élevés que dans le groupe marche (D de Cohen = 0,59 ≈ 0,50 ; d de Cohen = 0,94 ≈ 1,0, respectivement). Nous avons conclu que les femmes enceintes qui bénéficiaient d'une thérapie par le rire présentaient des niveaux d'attachement prénatal et de bien-être mental plus élevés que celles qui marchaient.
  • [ X ]
    Öğe
    Üniversite Öğrencilerinde Menstrüel Migren ile Yeme Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
    (2024) Acar, Meryem Erdoğan; Özyer, Yasemin
    Amaç: Araştırma, üniversite öğrencilerinde âdet ağrısı, menstrüel migren ile yeme davranışları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte yapılmış olup, bir üniversitede öğrenim gören 447 kız öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın verileri: Bireysel Bilgi Formu, Menstrüel Migren Formu, VAS Ağrı Skalası ile Yeme Davranışları Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Yeme Davranışları Ölçeği puanının âdet ağrısı, baş ağrısı, âdet ağrı şiddeti, baş ağrısı başlama sıklığı, baş ağrısı olma zamanı ve baş ağrısı şiddeti parametrelerinin etkilerini yapılan lineer regresyon analizi ile değerlendirildiğinde; modelin ileri düzeyde anlamlı (p<0.001) bulunduğu ve R square değerinin 0.089 olarak saptandığı görülmüştür. Baş ağrısının yeme davranışlarını etkilediği ve yemeyi arttırdığı, Beta katsayısı ile (14.606) belirlenmiştir (p<0.01). Sonuç: Bu çalışmada, menstrüel migren, baş ve adet ağrısı ile yeme davranışları arasında bir ilişki olduğu görülmüştür. Menstrüel Migren kadınların, sağlıklı yeme davranışlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Kadınlarda baş ağrısı ile yeme davranışları arasındaki ilişkinin belirlenmesi önemli bir durumdur. Aynı zamanda sağlıklı beslenme davranışlarının menstrüel migren rahatsızlıklarını azaltılabileceği ve düzelebileceği öngörülmektedir.