Dağlı, Salih2026-04-252026-04-2520252717-7475https://doi.org/10.52795/mateca.1635653https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1351643https://hdl.handle.net/11486/7848Bu çalışmada, günümüzde sıklıkla tercih edilen eklemeli imalat yöntemleri kullanılarak üretilen parçaların yapıştırma özellikleri incelenmiştir. Bu kapsamda Stereolitografi (SLA) ve Eriyik Yığma Modelleme (FDM) yöntemleri ile parçalar üretilmiştir. Üretilen malzemelerin mekanik özellikleri ASTM D638 standartına göre gerçekleştirilen çekme testi ile belirlenmiştir. Sonrasında bu parçalar farklı kombinasyonlarda yapıştırılarak bağlantıların mekanik özellikleri ASTM D1002 standartına göre belirlenmiştir. Sonuç olarak, FDM yöntemi ile üretilen Polylactic Acid (PLA) parçaların çekme dayanımları SLA yöntemi ile üretilen PhotoPolymer Resin (PPR) parçalara nazaran %65 oranında daha yüksek iken, PPR malzemelerinde şekil değiştirme oranlarının PLA malzemeye göre %85 oranında daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yapıştırma ile birleştirme işlemi yapılan bağlantı numunelerinin çekme işlemi sonrasında elde edilen hasar yükü değerleri incelendiğinde en iyi mekanik performans PLA ve kompozit malzeme birleşiminde 3086 N olarak elde edilmiştir. En düşük hasar yükü ise PPR ve PLA malzeme birleşiminde meydana gelmiştir. Hasar yükü sonucunda oluşan yer değiştirme verileri incelendiğinde ise PPR-PPR malzeme birleşiminde en yüksek değerler elde edilmiştir. Sonuç olarak, eklemeli imalatla üretilen parçaların birleştirilmesinde yapıştırma yöntemi kullanılabilir fakat malzeme seçiminin uygulamaya göre yapılması gerekmektedir.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessMalzeme BilimleriÖzellik ve TestMalzeme BilimleriBiyomalzemelerArticle6110011010.52795/mateca.16356531351643