Çelik, Nuriye2026-04-252026-04-2520252636-8811https://doi.org/10.47951/mediad.1789894https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1379513https://hdl.handle.net/11486/7858Bu makale Heretic (2024) filmini, post-truth çağda hakikat, inanç ve iktidar ilişkilerinin yeniden üretimi bağlamında sosyolojik olarak incelemektedir. Çalışmada Foucault’nun hükümet etme ve hakikat rejimleri yaklaşımı, Butler’ın toplumsal cinsiyetin performatifliği ve Baudrillard’ın hipergerçeklik kavramı bir araya getirilerek filmdeki temsil biçimleri çözümlenmiştir. Nitel söylem analizi ve sahne-temelli tematik kodlama yöntemi kullanılmış, bulgular dört eksende toplanmıştır: (1) dinsel söylemler bir iktidar teknolojisi olarak kurgulanmakta, (2) hakikat, simülasyon ve temsiller üzerinden askıya alınmakta, (3) kadın bedeni disiplin ve kontrol pratikleriyle yönetilmekte, (4) etik direniş ise kolektif özneleşme ve ötekine yönelim üzerinden şekillenmektedir. Sonuç olarak Heretic, yalnızca bir gerilim filmi değil, post-truth çağda hakikatin kırılganlığını, bedensel siyaseti ve etik özneleşmenin imkânlarını açığa çıkaran bir kültürel metin olarak değerlendirilmelidir. Çalışmanın önemi, sinema ile medya sosyolojisi alanlarına sağladığı kuramsal ve analitik katkıda ortaya çıkmaktadır.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessİletişimDin BilimiSosyolojiSanatArticle8249952110.47951/mediad.17898941379513