Uyar, Mehmet2025-03-232025-03-2320182147-72562618-6497https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/366782https://hdl.handle.net/11486/3994Tasavvuf hâl ilmidir. Bu nedenle tasavvuf, her şeyden önce yaşanan hayatın tecrübîsahasında asıl anlamını bulur. Bununla birlikte, bir ilim olma sürecinde, bu tecrübîsaha da kavramsal düzeyde karşılığını bulmaya başlamıştır. Dolayısıyla bukavramlar, sûfînin yaşam ve düşünce kriterlerine göre bir anlam derinliği dekazanmıştır. Bu sayede tasavvuf, kendine has bir dile ve kavramsal zeminekavuşmuştur. Öyle ki bu kavramlar yalnız sûfîlerin anlayacakları bir yapı kazanmış,sûfî olmayanlara da daima meçhul kalacak özel anlamlarla donanmıştır. Fakat herbir kavramın hususi bir anlam kazanması da uzun bir sürecin sonucudur. ZühdDönemi’nden itibaren, yaklaşık dört yüz yıllık süreç, bir kavramın geçirdiğianlamsal aşamaları göstermesi açısından özellikle önem arz eder. Bu aşamalar,bizim görüşümüze göre somuttan soyuta doğru bir yol takip etmiştir. Makalede,zühd örneği üzerinden, bu anlamsal dönüşüm takip edilmeye çalışılacaktır.Kavramların anlamsal dönüşümlerini takip etmek, tasavvuf tarihinin dönemselfarklarını, sûfî karakterinin ruhsal gelişim sürecini ve tasavvufun teorik düzeydekiaçılımının sebeplerini daha iyi analiz edebilmek açısından önem arz etmektedir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessDin BilimiBeşeri BilimlerFelsefeZÜHD ÖRNEĞİ İZİNDE TASAVVUFTA KAVRAMLARIN SOMUTTAN SOYUTA DÖNÜŞÜMÜArticle011291311366782