Yıldız, Eda2026-04-252026-04-2520251308-50692149-0651https://doi.org/10.30767/diledeara.1680473https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1354370https://hdl.handle.net/11486/79131950’li ve 1960’lı yıllarda Türk şiiri, İkinci Yeni ile birlikte önemli değişimler yaşamış; bu akım, şiirsel yapıda değişikliklere yol açmış ve yenilikçi dil kullanımı, varoluşa dair sorgulayıcı bakışı ve Modernizm’e karşı eleştirel duruşu sayesinde modern Türk şiirinde özgün bir duyarlılık yaratmıştır. İkinci Yeni’nin önde gelen şairlerinden biri olan Ece Ayhan, yenilikçi ve çoğu zaman anlaşılması güç metafor kullanımıyla tanınmaktadır. Bu çalışma, Ece Ayhan’ın ‘‘Fayton’’ şiirinin İngilizce çevirilerinin karşılaştırmalı bir analizi aracılığıyla metaforun dilsel ve kültürel sınırlar ötesine çevrilmesinin zorluklarını araştırmaktadır. George Lakoff ve Mark Johnson (1980), metafor araştırmalarını bilişsel bir bakış açısıyla yeniden tanımlamış ve metaforun yalnızca retorik ya da üslupsal bir araç olarak değil, kavramsallaştırmanın temel bir mekanizması olarak ele alınması gerektiğini öne sürmüşlerdir. Şair-çevirmenler George Messo ve Murat Nemet-Nejat tarafından oluşturulan iki erek metin incelenerek, kaynak metindeki metaforlar ve bunların erek metindeki karşılıkları, Lakoff ve Johnson’ın (1980) Kavramsal Metafor Kuramı (CMT), ve Newmark’ın (1981) çeviri stratejilerine ilişkin pratik sınıflandırmasını birleştiren çok katmanlı bir analitik çerçeve aracılığıyla incelenmiştir. Bu çalışma, Kavramsal Metafor Kuramı’nı (CMT) Newmark’ın yöntemsel yaklaşımıyla bütünleştirerek metafor aktarımına çok boyutlu bir analiz sunmakta; Ayhan'ın eserindeki kültürel olarak yerleşik ve şiirsel yoğunluğu yüksek metaforların çevrilmesindeki zorluklara dikkat çekmekte ve edebi çeviri ile avangart şiirin kültürlerarası dolaşımı üzerine yürütülen daha geniş tartışmalara katkı sağlamaktadır.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessEdebiyatDil ve Dil BilimArticle3235537310.30767/diledeara.16804731354370