Aypar Akbağ, Nuran NurElmas, Semra2026-04-252026-04-2520253108-6667https://doi.org/10.34108/eujhs.1651638https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1379319https://hdl.handle.net/11486/7885Bu çalışmanın amacı postpartum dönemdeki annelerin demografik ve obstetrik özelliklerinin ebeveynlik özyeterliklerine etkisini belirlemektir. Tanımlayıcı kesitsel tipte tasarlanan araştırmada postpartum dönemdeki (1-40 gün) annelere kartopu örnekleme yöntemi ile ulaşılmıştır (n=113). Bu çalışma Ekim 2023-Eylül 2024 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırma verileri “Demografik ve Obstetrik Veri Formu” ve “Annenin Algıladığı Ebeveynlik Öz-Yeterlik Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Tanımlayıcı ve çıkarımsal istatistiksel analizler yapılmıştır. Ortanca anne yaşı 30’dur (Çeyrekler Arası Aralık=6). Katılımcıların %89.4’ü (n=101) isteyerek gebe kalmış, %40.7’si (n=46) normal/vajinal doğum yapmıştır. Annelerin %61.1'i ilk kez doğum yapmış olup, %23'ü düşük ya da kürtaj yaşamıştır. Algılanan ebeveynlik özyeterlik düzeyinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir (Ortanca=63, Çeyrekler Arası Aralık=13). Annelerin algıladıkları ebeveynlik özyeterlik düzeyi birçok özellikten etkilenmezken yaş, parite, abortus/küretaj deneyimi ve doğum sonu dönemde sosyal desteğe sahip olma durumundan farklı düzeylerde etkilendiği saptanmıştır. Bu bulgular, algılanan ebeveyn özyeterliğini şekillendirmede belirli obstetrik geçmiş faktörlerin ve doğum sonrası sosyal desteğin önemini vurgulamaktadır. Hemşireler, ebeler, psikologlar ve sosyal hizmet uzmanlarından oluşan multidisipliner ekipler, ebeveynin özyeterliliğini artırmak için eğitim, danışmanlık ve sürekli bakım desteği de dahil olmak üzere bütünsel bakıma aktif olarak dahil olmalıdır.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessPediatriHemşirelikArticle34332633510.34108/eujhs.16516381379319